|
|
|
|
Wino pełne dobrej energii
Wielbiciele wina, którym leży na sercu dobro środowiska naturalnego, mogą teraz sięgnąć po trunek stworzony wyłącznie z wykorzystaniem energii odnawialnej.
 Producent Porta Reserva – Corpora Vineyards & Winery – wyposażył swoje winnice w baterie słoneczne, dzięki którym możliwa jest redukcja emisji dwutlenku węgla do atmosfery. Butelki przyjaznych środowisku win ze słynnych w całym winiarskim świecie chilijskich dolin Maipo, Bio-Bio i Aconcagua poznamy po zielonej zawieszce „GO GREENER”.
Wybierać można spośród win siedmiu szczepów – na półkach znajdziemy bogate w smaku Cabernet Sauvignon, wielokrotnie nagradzane w międzynarodowych konkursach winiarskich; intensywne Carmenere z nutą eukaliptusa, mięty i wanilii; aksamitne Merlot o smaku czarnych owoców, przypraw i wanilii; Syrah z nutą czekolady, kawy i pieprzu; delikatne, aromatyczne Pinot Noir. Wielbiciele win białych mogą sięgnąć natomiast po lekkie, eleganckie Chardonnay o energetyzującym aromacie cytrusów i świeże, orzeźwiające, idealne na letnie popołudnia Sauvignon Blanc.
Wyłącznym dystrybutorem win Porta Reserva jest Partner Center Sp. z o.o.
Hoja czyli woskownica
 Hoja pochodzi z Dalekiego wschodu i tropikalnych lasów Australii. Ta pnąca się roślina charakteryzuje się skórzastymi liśćmi, z których w okresie od maja do września wyrastają piękne i obfite blachowate kwiatostany. Kwiaty wydzielają pachnącą ciecz są białe lub różowe. Uprawiane dwie odmiany to Hoja carnosa (różowa) i Hoja bella (piękna). Hoja C. potrzebuje podpór, jest mniej wymagająca w uprawie, druga zaś delikatniejsza, nadaje się do hodowli w wiszących pojemnikach.
Uprawa
Miejsce uprawy powinno być jasne, jednak nie bezpośrednio nasłonecznione ( odmiana H. bella preferuje lekki półcień ). Hoja lubi ciepło, zimą zaś bardziej umiarkowane temperatury ok. 12 – 14 st. C. Odmiana H. carnosa dobrze rośnie w temperaturze w pokojowej cały rok. Pielęgnacja: Podlewamy umiarkowanie, latem 1 – 2razy tygodniowe, zimą raz na dwa tygodnie – nadmiar wody jest bardzo szkodliwy dla rośliny. Hoja lubi zraszanie. Nawozimy jedynie w okresie wzrostu i kwitnienia raz na dwa tygodnie, stopniowo zmniejszając dawkę. Hoja nie lubi przesadzanie, gdyż źle wpływa to na tworzenie pąków1) kwiatowych. Czynność więc wykonujemy niezmiernie rzadko, raz na kilka lat, dbając o zapewnienie dobrego drenażu. Rozmnażamy z sadzonek pędowych pobieranych w okresie maj – lipiec i ukorzeniamy w temperaturze ok. 23 st., zapewniając wysoką wilgotność powietrza. Drugim sposobem na rozmnażanie są odkłady – przyginamy pędy do podłoża, po wypuszczeniu korzeni sadzimy roślinę do doniczek.
Porady
Hoja nie lubi przestawiania, kwitnie wówczas słabiej. Po przekwitnięciu nie usuwamy szypułek kwiatowych, gdyż w ich miejsce wyrastają nowe kwiaty.
Róże na naszym parapecie - pielęgnacja
Bardzo często zdarza się nam dostawać w prezencie kwiaty doniczkowe, które cieszą swą urodą. Niestety z powodu braku odpowiedniej pielęgnacji szybko rozstajemy się bezpowrotnie z piękną rośliną. Kwitnący kwiat w domu to duma każdej gospodyni, dlatego tak cieszymy się obdarowane miniaturową różą. Tym większy żal gdy na naszych oczach żółknie, po kolei traci liście i umiera.
Dlaczego tak się dzieje? Nie każde kwitnienie róży jest obfite, najładniej więc kwiat wygląda gdy posadzony jest w kępce – zazwyczaj po trzy w doniczce. Róża jednak ma bardzo mocno rozwinięty system korzeniowy i zanim przekwitnie co najmniej dwie z roślin obumierają. Ostatnia która zostaje zaczyna być atakowana przędziorkiem i tak po raz kolejny różna w naszym domu nie przeżywa nawet jednego sezonu.
Różyczki należy bardzo obficie spryskiwać by nie zaatakowały je szkodniki i jeśli to możliwe jak najszybciej je rozdzielić i przesadzić w większe doniczki. Jeśli przesadzimy rośliny kwitnące zgubią one kwiaty, jednak przy odpowiedniej pielęgnacji szybko odwdzięczą nam się kolejnymi.
Musimy również wiedzieć że różyczki są bardzo delikatne i łatwo je przenawozić dlatego z wszelkimi nawozami uważamy. Dobrze pielęgnowana, przesadzana i z wymienianą ziemią rośnie pięknie, gęsto i kwitnie bez nawożenia. Pamiętajmy tylko o spryskiwaniu rośliny.
Jeśli zaś już zauważymy pajęczynkę na liściach powinniśmy roślinę obficie zlewać prysznicem i opryskiwać wodą. Przędziorki nie lubią wilgoci, zlewając kwiat wodą jesteśmy wstanie pokonać szkodniki. Możemy poprzycinać zaatakowane liście.
Życzymy powodzenia i radości z pięknie kwitnących róż w naszym domu.
Grubosz drzewiasty, popularne drzewko szczęścia.
 Drzewko szczęście jest w prawie każdym domu od lat. Ale dopiero teraz ponownie zyskało popularność i często doceniamy jego urodę i niewymagający charakter rośliny.
Dzięki zgrubiałym łodygom i liściom grubosza, które służą jako magazyn wody, możemy bez problemu zostawić go nie martwiąc się o podlewanie wyjeżdżając na urlop.
Grubosz drzewiasty to również idealna roślina dla wielbicieli bonsai. Już mała sadzonka ma wygląd skarlanego drzewka. Roślinę formuje się za pomocą sekatora i kawałków drutów. Szybkie tempo wzrotu grubosza nie każde długo czekać na efekty.
Starsze egzemplarze rosnące w dobrym oświetleniu mogą nas obdarować białoróżowymi kwiatami.
Drzewko lubi światło, ale za ostre słońce może powodować zżółknięcie liści i pomarszczenie. W takich wypadkach należy roślinę ocieniować. Ale pamiętajmy że w zupełnym cieniu drzewko nie rośnie, liście wówczas bledną, roślina zaczyna chorować i zamiera.
Podstawową sprawą jest podlewanie, wystarczy podlewać drzewko rzadko a obficie, pozwalamy przeschnąć ziemi w doniczce i drzewko będzie ładnie rosło, najczęstszym błędem hodowli jest zbyt częste podlewanie grubosza.
Latem możemy drzewko wkopać razem z doniczką do ogrodu lub wynieść na balkon.
Zimą nie stawiamy rośliny blisko kaloryferów ale zapewniamy jej dużo jasnego światła.
Rozmnażanie: Z sadzonek zielnych, pobranych wiosną lub latem oraz z sadzonek liściowych. Sadzonkę po cięciu zostawiamy do przeschnięcia a następnie sadzonki ukorzeniamy w skrzynce wypełnionej wilgotnym torfem przykrytym 5-6 centymetrową warstwą czystego piasku.
Czasami na pędach tuż pod liśćmi pojawiają się delikatne, białe korzonki. Odcinamy tę część pędu i sadzimy od razu do właściwej ziemi, gdzie sadzonka się szybko ukorzeni.
Przesadzanie: przesadzamy młode rośliny gdy korzenie nie mieszczą się w doniczce, starsze pozostawiamy w spokoju dosypując na wierzch od czasu do czasu trochę świeżego żyznego podłoża.
Drzewko będzie się bardzo ładnie komponować z mini ogródku z gasterią, wilczomleczem, eszewerią, eonium lub rozchodnikiem. Powierzchnię między roślinami wysypujemy drobnym, białym żwirkiem.
Problemy:
- liście bledną, wyciągają się - niedobór światła. Roślinę przenosimy w bardziej oświetlone miejsce, bardzo wyciągnięte pędy odcinamy.
- Liście tracą jeędrność, roślina przestaje rosnąć, ziemia w doniczce jest mazista to efekt nadmiernego podlewania, zwłaszcza gdy roślina stoi w miejscu ciemnym i zimnym.
Ograniczamy podlewanie a roślinę ustawiamy w dobrze oświetlonym miejscu.
- liście drobnieją, żółkną tracą połysk - za mało składników pokarmowych przy zbyt ostrym świetle. Roślinę przesadzamy do większej doniczki lub tylko nawozimy szybko dzialającym nawozem.
Bluszcz
Bluszcz wywodzi się z rodziny araliowatych, w naszych domach i ogrodach możemy spotkać wiele odmian tej ozdobnej z liści rośliny.
 Bluszcz to zawsze zielone pnącze, które przy pomocy czepnych korzeni zdolne jest piąć się nawet po pionowej ścianie. Ma zawsze zielone skórzaste liście (zielony zimą w ogrodach).
Wiele odmian uzyskano przez krzyżowanie. Różnią się one wielkością liści, ich kształtem i zabarwieniem. Hedery są roślinami dobrymi do mieszkań, ponieważ mogą stać w miejscach słabiej oświetlonych, zwłaszcza te o zielonych liściach. Bluszcz o białozielnoych listkach potrzebuje dużo rozproszonego światła w celu ładnego wybarwienia liści.
Podstawową zasadą pielęgnacji bluszczu jest zachowanie reguły: im bardziej zielone liście, tym bardziej cieniste i chłodne stanowisko; im barwniejsze liście, tym więcej światła i ciepła.
W okresie wzrostu podlewamy tak, aby ziemia była stale wilgotna, zimą oszczędniej.
Nawozimy od kwietnia do sierpnia, raz w tygodniu.
Przesadzamy co roku, najlepiej wiosną, gdy roślina zacznie wypuszczać nowe pędy. Bluszcz można przycinać, co sprzyja rozkrzewianiu, a także odmłodzeniu rośliny.
Bluszcz narażony jest na żerowanie przedewszystkim przędziorków i mszyc, ale często występują na nim także inne dość groźne szkodniki np. wciornastek.
Bluszcz nadaje się do kompozycji jak również wymyślnego upinania jego pędów.
Choroby fikusów
Rośliny doniczkowe zdobią wnętrza biur, mieszkań, miejsc pracy. By cieszyły swoją urodą muszą być zdrowe, niestety bardzo często po przez trudne warunki w jakich rosną, zapadają na choroby. Podajemy kilka najpopularniejszy problemów zdrowotnych z jakimi borykają się właściciele często spotykanych u nas fikusów.
Opadanie liści figowca
Opadanie liści często występuje u figowca benjamińskiego. Główne przyczyny tego zjawiska to niska wilgotność powietrza, niedobór światła, silne przesuszenie podłoża w doniczce oraz uszkodzenie systemu korzeniowego przy przesadzaniu roślin. Opadanie liści fikusów występują również przy zmianie warunków uprawy, przenoszeniu roślin ze szklarni do mieszkania. Utrata liści przez figowca beniamińskiego nie oznacza końca życia tej rośliny, po pewnym czasie, wypuszcza on młode listki, dlatego nie należy zaprzestać nawadniać roślinę.
Plamistość liści figowca
Zdarza się, że obserwujemy na liściach liczne okrągłe, żółte plamy o średnicy 3-4 mm. Przyczyną jest zbyt niska intensywność światła przy dużej wilgotności powietrza.
Korkowatość liści figowca
Ta choroba również występuje najczęściej u figowca beniamińskiego. Objawy choroby: Na spodniej stronie blaszek liściowych pojawiają się jasnozielone, wodniste plamy. Z czasem na ich powierzchni powstają korkowate narośla, a z chorych miejsc wypływa gumowaty wysięk. Natomiast u figowca sprężystego na ogonkach liściowych tworzą się poprzecznie ułożone skorkowacenia. Przyczyną tej choroby jest zbyt niska temperatura przy wysokiej wilgotności powietrza.
Zasychanie wierzchołków liści u fikusów.
Liście od wierzchołka brązowieją i zasychają. Przyczyną jest zbyt niska wigotność powietrza w pomieszczeniu gdzie hodowane są fikusy.
|
|
|
| Dla kobiet |
|
|
|
|
|
